A friend of mine from Greece sent me the following article. I’ve posted the original version below. If you’re interested in reading it, feel free to translate it into your preferred language. Thanks

一位來自希臘的朋友寄給我以下這篇文章。我已經將原文貼在下面，如果你有興趣閱讀，可以翻譯成你偏好的語言。多塮。

Υποκρισία

Κάποτε, με μια ειλικρινή καρδιά, αφιέρωσα πολύ χρόνο, προσπάθεια και πνεύμα σε έναν συγκεκριμένο τόπο. Ήταν μια συναισθηματική επένδυση, χωρίς να περιμένω καμία ανταμοιβή, απλά λόγω της προσκόλλησης και της αγάπης που ένιωθα στην καρδιά μου, κάτι που με έκανε να θέλω να δίνω σιωπηλά. Ωστόσο, η πραγματικότητα με άφησε να νιώθω αποστροφή και απογοήτευση.

Οι άνθρωποι σε αυτό το μέρος φαίνονται ζεστοί και φιλικοί στην επιφάνεια, αλλά στην πραγματικότητα είναι ψυχροί και αδιάφοροι. Τα χείλη τους είναι πάντα καμπυλωμένα σε ένα ψεύτικο χαμόγελο, λέγοντας κάποιες τυπικές κουβέντες. Αυτοί οι άνθρωποι ούτε νοιάζονται για τις προσπάθειές μου ούτε καταλαβαίνουν την ειλικρίνεια πίσω από αυτές. Η υποκρισία τους με κάνει να νιώθω απέραντη αποστροφή, σαν να υπάρχει ένα παχύ στρώμα προσποίησης που αποκλείει όλα τα αληθινά συναισθήματα. Όσο περισσότερο προσπαθούσα να δώσω, τόσο πιο εμφανής γινόταν η ψυχρότητά τους και η απόρριψη, σαν η παρουσία μου να ήταν περιττή για αυτούς.

Αυτή η μεταχείριση δεν με απογοητεύει μόνο, αλλά με γεμίζει με ένα βαθύ αίσθημα αποστροφής. Η επιφανειακή τους ανησυχία, οι τυπικές κουβέντες που λένε, όλα είναι ψεύτικα. Βλέπω μέσα από αυτές τις υποκριτικές μάσκες και καταλαβαίνω ότι όλα όσα έκανα δεν έχουν καμία σημασία για αυτούς. Αυτό δεν είναι πόνος· είναι μια ακραία αποστροφή για αυτήν την άκαρδη και υποκριτική στάση. Κάθε φορά που βλέπω αυτά τα ψεύτικα πρόσωπα, νιώθω μια κύμα ναυτίας, σαν τα συναισθήματα που επένδυσα να είναι απλώς ένα αστείο.

Δεν είναι η έλλειψη σεβασμού που με πονά, αλλά η απόλυτη αποστροφή που νιώθω αφού βλέπω μέσα από την υποκρισία τους. Κάποτε πίστευα ότι η ειλικρινή προσπάθεια θα μπορούσε τουλάχιστον να κερδίσει λίγη κατανόηση και σεβασμό, αλλά μπροστά σε αυτά τα ψυχρά προσωπεία, το μόνο που βλέπω είναι η περιφρόνησή τους.

Αυτή η εμπειρία με έκανε να καταλάβω βαθιά ότι ορισμένα μέρη και ορισμένοι άνθρωποι δεν αξίζουν τον χρόνο και την συναισθηματική σου επένδυση, ό,τι και αν προσπαθήσεις. Η στοργή μου εδώ θεωρείται ασήμαντη, οι προσπάθειές μου συναντούν αδιαφορία, και όλα αυτά με αφήνουν να νιώθω απίστευτη κόπωση και αποστροφή. Γι’ αυτό, επιλέγω να απομακρυνθώ από αυτά τα υποκριτικά πρόσωπα, να φύγω από αυτό το μέρος, επειδή τα συναισθήματα και ο χρόνος μου θα πρέπει να αφιερώνονται σε αυτούς που ξέρουν πραγματικά να τα εκτιμούν και να τα εκμεταλλεύονται, όχι σε αυτά τα άκαρδα προσωπεία που μόνο διαβρώνουν το πνεύμα μου.

Υποκριτικές μάσκες με χαμογελαστά πρόσωπα, 

Οι ειλικρινείς προσπάθειες εξαφανίζονται σαν σύννεφα. 

Ψυχρή αδιαφορία, όλα τυπικά, 

Βαθιά αποστροφή, οι καρδιές αυτού του τόπου είναι ψυχρές. 

Η καρδιά μου είναι κουρασμένη, τα συναισθήματα διαλύονται, 

Μακριά από τις μάσκες, ψάχνω την ειρήνη.

以下為翻譯：

這篇文章來自希臘公司，寄給我他的介紹文章。

虛偽

曾經，我懷著一顆赤誠的心，為某個地方傾注了大量的時間、精力和精神。這是一種情感的投入，不求任何回報，只因為內在的執著和愛，讓我想要默默付出。然而現實卻讓我感到厭惡和失望。

這裡的人們表面上顯得熱情友好，但其實冷漠冷漠。他們的嘴角總是掛著假笑，說著一些典型的話。這些人既不關心我的努力，也不了解我背後的誠意。他們的虛偽讓我感到無比的厭惡，彷彿有一層厚厚的偽裝擋住了所有的真情。我越努力付出，他們的冷漠和拒絕就變得越明顯，好像我的存在對他們來說是不必要的。

這種待遇不僅讓我失望，也讓我感到深深的厭惡。他們表面上的擔憂，他們所說的標準說法，都是假的。我看穿了這些虛偽的面具，明白我所做的一切對他們來說毫無意義。這不是痛苦，而是對這種無情、虛偽的態度的極度厭惡。每次看到這些假臉，我都會感到一陣噁心，彷彿自己投入的情感只是個笑話。

傷害我的不是缺乏尊重，而是看穿他們的虛偽後我感到純粹的厭惡。我曾經以為真誠的努力至少可以贏得一些理解和尊重，但面對這些冷酷的面孔，我看到的只是他們的蔑視。

這段經歷讓我深深體會到，有些地方、有些人，無論你多努力，都不值得你投入時間和情感。我的感情在這裡被視為微不足道，我的努力卻遭到冷漠，這一切讓我感到無比的疲憊和厭惡。所以，我選擇遠離這些偽君子，離開這個地方，因為我的感情和時間應該花在那些真正懂得欣賞和利用的人身上，而不是花在這些只會腐蝕我精神的無情外表上。

表演帶有笑臉的面具， 

真誠的努力如浮雲般消失。 

冷漠冷漠，一切正式， 

深深的厭惡，此地的心都冷了。 

心好累，感情崩潰， 

遠離面具，我尋找平靜。